اين مطلب براي كسایي مینویسم كه با تئوري موسيقي آشنايي كامل دارند.
يكي از مشكلاتي كه خيلي از نوازندگان نوآموز با اون در ارتباطند ، آكورد گذاري آهنگايشان است.
به نظر من بهترين رو ش براي اينكار اينست كه ابتدا نوازنده گام آهنگ را براي خود مشخص كند ، بدين ترتيب مجموعه نتهاي استفاده شده در ملودي قطعه حدودا بدست ميآيد.حدودا رو به اين دليل ميگم كه ممكن است در طول قطعه نتهاي كمكي زينت و يا حتي تغير تناليته صورت گيرد.
خلاصه بعد از مشخص شدن گام ، آكوردها نيز از روي فواصل خاص با توجه به فرمول ساخت آكوردها مشخص ميشود. حال نوازنده (با قرض اينكه درك خوبي از موسيقي و تئوري آن دارد ) بايد انواع نتهاي مختلف را در ملودي تشخيص دهد مانند نتهاي ايست ، گذر و يا .... .
براي نتهاي ايست ملودي ، آكورد مناسب را از مجموعه آكورد هايي كه در اين گام پيش رو دارد انتخاب كند.وبسته به نوع ساير نتهاي ملودي ، در صورت تمايل آكورد گذاري كند.مثلا در نوشته پيكاردي در همين وبلاگ توضيح داده شده است كه نت غير گام و زينت پيكاردي چطور آكورد گرفته است.
توصيه ميشود كه آكورد گذار آنطور كه متاسفانه امروزه در موسيقي ما مد شده تنها به استفاده از چند آكورد مينور و ماژور اكتفا نكند و با دركي كه از حس و بيان ساير آكوردها بدست ميآورد، استفاده از آكورد هاي نا مطبوع را نيز در كار خود قرار دهد. تا هارموني آهنگ قويتر و زيباتر اجرا گردد.
نوشتن هارموني براي آهنگاي مختلف و تجزيه و تحليل علمي و عملي قطعات مختلف ، در درك هارموني بسيار تاثير دارد.
بازم بگم؟
![]()